Hierdie versameling opstelle, gepubliseer in 1978, bevat insiggewende literêre beskouings oor belangrike werke in die Afrikaanse letterkunde. Scholtz ondersoek die gebruik van tekens, simbole en retoriese strukture in poësie en prosa, met n besondere fokus op styl, betekenis en taalgebruik. Hy analiseer werke van vooraanstaande Afrikaanse skrywers en digters, en toon hoe literêre vorme funksioneer as draers van komplekse betekenisse. Die boek is intellektueel uitdagend, teoreties onderbou, en n belangrike bydrae tot Afrikaanse literêre kritiek.